บทที่ 87 บทส่งท้าย

“คุณพ่อจะอุ้มหลานอย่างเดียวไม่ได้นะครับ ต้องช่วยผมเลี้ยงด้วย” ธันเมธพูดแทรก ยิ้มจนแก้มฉีก

“รู้แล้วๆ หลานๆ ฉันเลี้ยงได้หมดนั่นแหละ มีมาเถอะ จะกี่คนพ่อก็เลี้ยงได้”

“ดีครับ ฉันขอคุยกับเฟย์หน่อยสิ”

ธันเมธเดินถือโทรศัพท์กลับไปหาภรรยา กานต์สินีโบกไม้โบกมือให้อย่างดีใจ

“พี่ธาร”

“เป็นยังไงบ้าง ตอนนี้รู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ