บทที่ 45 ข้าเป็นพ่อของเจ้า เหตุใดไม่เรียกเช่นนั้น

หนิงเกาพยักหน้าให้จางเหว่ยอย่างเห็นด้วยที่นางเลือกทำเช่นนี้ เพราะเรื่องที่เขาหารือกันเมื่อสักครู่คือต้องการให้นางอยู่ห่างจางเหว่ย เพื่อตัวชายหนุ่มเองและความปลอดภัยของนาง

"เจ้าออกไปเถอะ ข้าอนุญาต" จางเหว่ยเอ่ยขึ้นอย่างจำใจ 

ซิงอีเดินออกมาจากห้องด้วยความเสียใจและเสียดาย และโทษทุกอย่างว่าเป็นเพราะนาง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ