บทที่ 30 เงาราคี บทที่ 17

“นี่อุ้มท้องอยู่นะ....จะทำอะไรคนท้องแบบนี้ไม่ได้นะ!” อัมพิกาโอดครวญอย่างน่าสงสาร “อย่างน้อยเห็นแก่เด็กคนนี้เถอะ”

เธอร้องออกมาและยกมือไหว้ คนงานชายที่พาเธอมาขยับเข้าหาเพื่อนของเขาและกระซิบว่า

“เฮ้ย...เธอกำลังท้องอยู่น่ะ นี่ใจแกจะทำอย่างนั้นจริง ๆ เหรอวะ”

“อย่าพูดมากน่า ก็ท้องโตออกมานิดเดียว แกอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ