บทที่ 110 จะไม่กลับไปเป็นเหมือนเก่า

กฤตธรจ้องนิ่งไปยังหญิงสาวที่ยืนหน้าถอดสีอยู่ตรงหน้า เธอจ้องมองร่างสูงที่เดินจากไปจนลับตา แต่ก็ยังคงจ้องนิ่งอยู่อย่างนั้น ราวกับว่าหัวใจของเธอกำลังวิ่งตามผู้ชายคนนั้นไปเสียแล้ว

“เขาคือ...” กฤตธรถามอย่างอ้ำอึ้ง

“คุณภูริช...ลูกชายของลุงภูมิ เพื่อนของคุณพ่อ...” เธอพึมพำตอบกลับไป

“แล้วเขากับ...ริน...”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ