บทที่ 26 กลัวจะเขิน

ภูริชจอดรถที่หน้าบ้านพิทักษ์พงษ์ มีเพื่อนบ้านชายหญิงมานั่งกันเต็มศาลาหน้าบ้าน ซึ่งรวมแล้วราว ๆ สิบกว่าคน ซึ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกใจไม่น้อยเพราะมากกว่าที่เธอคิด

“ไหนคุณบอกว่ามีเพื่อนบ้านมากันแค่หกเจ็ดคนไม่ใช่หรือคะ”  รินรดาถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนบ้านมามากกว่าที่ภูริชบอกกว่าเท่าตัว

“อืม สงสั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ