บทที่ 48 เริ่มต้นใช้ชีวิตในบ้านหลังน้อย

“เอ่อ ผมหมายถึง อย่าเล่นต่อเลย เดี๋ยว เอ่อ เดี๋ยวแป้งเข้าตาอีก ผมขี้เกียจจะไปตักน้ำมาล้างให้คุณ เกิดตาคุณเป็นอะไรหนักหนาขึ้นมา แม่ต้องบ่นผมหูชาแน่ ๆ” แกล้งว่าเสียงขรึม แล้วถือถังน้ำไปคืนให้กับน้องสาว

“เดี๋ยวพี่จะไปส่งพี่รินก่อน เขาเจ็บตา” บอกแล้วก็เดินพรวด ๆ ออกมา ก่อนจะนึกขึ้นมาได้จึงหันไปหานิตชา

...