บทที่ 60 ผมไม่ใช่พระเอก

“ข้างโน้นด้วย มือข้างนี้ก็อย่ายุกยิก เดี๋ยวตีเลย มันยิ่งโปะยาก ๆ อยู่ หลุดหมดพอดี” เธอยื่นมืออีกข้างให้เขา ภูริชเอาใบตำลึงที่เหลือในครกโปะไปทั่วลำแขนขาว ได้สัมผัสผิวนุ่มมือนั่นแล้ว เขาต้องควบคุมตัวเองอย่างมากไม่ให้สติกระเจิดกระเจิง

“ก็ฉันคันนี่ นายโปะแขนฉันแล้วฉันจะเอามือที่ไหนเกาล่ะ”

“ก็ทนก่อนแค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ