บทที่ 14 งานเลี้ยงงานลวง 3

เดนนิช ไม่เคยปล่อยให้ใครที่ไหนมาสบประมาทแล้วเดินหนีไปดื้อๆ เขาตวัดสายตาดุจพญาเหยี่ยวไปที่เธอ มือหนาคว้าต้นแขนเรียวเล็กดึงรั้งจนเสียหลัก ร่างเล็กซวนเซกระแทกอกแกร่ง แขนอีกข้างรวบเอวคอดได้รูปเอาไว้ไม่ให้เธอมีโอกาสได้ขยับหนีแม้แต่ก้าวเดียว

**“ว๊าย” คนตัวเล็กดิ้นรนด้วยความตกใจ แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ