บทที่ 20 เที่ยวบินพิศวาส 2

**“ไม่น่ากลัวหรอกนะ ลืมตาสิ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู แต่มนสิชาก็ยังคงหลับตาแน่นจนเขาต้องเอียงตัวไปจับไหล่ของเธอเอียงไปทางหน้าต่าง เมื่อแสงจากภายนอกส่องกระทบเปลือกตาเธอจึงขยับเปลือกตาช้าๆ จนลืมตาเต็มที่ ดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น ภาพเบื้องหน้าที่เห็นคือก้อนเมฆที่ใหญ่และอยู่ใกล้มาก หญิงสาวรู้สึกเ...