บทที่ 23 คนงานจำยอม 2

โต๊ะอาหารตัวยาวเหยียดนั่งได้ประมาณยี่สิบคน ฝั่งหนึ่งมีร่างสูงนั่งจิกกาแฟอย่างสบายอารมณ์ เขาหรี่ตามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เสื้อเชิ้ตเข้ารูปตัวลายกับกางเกงยีนส์เป็นสิ่งที่เธอเลือกใส่ เพราะทำให้เธอคล่องตัวในการทำงาน

“มัวยืนมองบ้าอะไรอยู่ มันเลยเวลางานแล้วนะ”

**“จะให้ฉันนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ