บทที่ 46 กั้นใจกั้นอารมณ์ 2

“ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไง คนในบ้านนั้นก็จ้องแต่จะจับผิดฉัน”

“ฉลาดๆ อย่างคุณเล่นเกมนี้ไม่ยากหรอกน่า...ใช้สิ่งที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์”

“โอ๊ย เอาตรงๆ ฉันขี้เกียจแปล ฉันมีอะไรที่ไม่เหมือนคนอื่นหรือไง ฉันถึงทำงานนี้ได้คนเดียว มือ แขน ขา ปาก คนอื่นก็มีทำไมต้องมาลงที่ฉัน”

**“ผมไม่คิดว่าคุณจะโง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ