บทที่ 61 หัวใจบีบคั้น 2

“นุชอยู่คุยกับแม่ก่อนนะ” นุชนารถชะงักเท้า นางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ใบหน้าถอดสีอย่างเห็นได้ชัด ชไมพรขยับหลีกให้นางนั่งใกล้ๆ ผู้เป็นแม่

นุชนารถนั่งลงด้วยท่าทางกระสับกระส่าย มีเหงื่อผุดบนใบหน้าที่มีริ้วรอยตามกาลเวลา นางเม้มปากที่แห้งผาดเพื่อให้ริมฝีปากชุ่มขึ้น แต่ไม่กล้ามองสบตากับผู้เป็นแม่

**“ตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ