บทที่ 8 ปะทะคารม 2

รู้ทั้งรู้ว่าเธอกำลังหวาดกลัวที่เขารั้งเธอเข้ามาใกล้ แต่เดนนิชก็ไม่อยากรีบปล่อยให้เธอห่างตัวเขา ดวงตาที่สั่นไหวมันช่างยั่วให้เขาอยากจะสัมผัสร่างกายบอบบางเหลือเกิน ใบหน้าหวานที่ดูไร้เดียงนั้นช่างน่าค้นหาความหอมอันบริสุทธิ์ เดนนิชโน้มหน้าเข้าไปใกล้พร้อมตวัดฉกริมฝีปากอิ่มเข้ามาดูดดื่มน้ำหวาน กลิ่นหอมจากลิปสติกเลมอนสดชื่นจนเขารีบเบียดเร้าปากหนาๆ ให้แนบชิดราวกับกลัวว่ากลิ่นนั้นจะหมดไป หากเขาไม่รีบดื่มด่ำเสียก่อน มือหนาสอดท้ายทอยรั้งไม่ให้เธอเบี่ยงห่างจากเขา

แรงดิ้นกุกกักทำให้ข้าวของกระจัดกระจาย แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าเธอจะหลุดออกจากมือที่แข็งแรงได้ ยิ่งเข้าสอดแทรกความอุ่นชื้นเข้ามาร่างกายที่ต่อต้านมันกลับชาวูบวาบไร้เรี่ยวแรง หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองกำลังกลั้นหายใจและอีกไม่นานร่างกายก็คงจะหมดลมในที่สุด ไรฟันขาวขบกันไว้แน่นไม่ยอมให้สิ่งอันตรายรอดเข้าไปได้ง่ายๆ ถึงเขาจะเล้าโลมจนเธออ่อนระทวยแต่ก็ยังไม่ยอมเปิดโพรงให้กระรอกหนุ่มเข้าไปร่าเริงเด็ดขาด

เดนนิชก็ไม่ย่อท้อเขาไม่เคยปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนที่สัมผัสร่างกายเขาแล้วจะหลุดรอดออกไปง่าย และไม่เคยมีใครทุรนทุรายราวกับจะถูกทรมานเช่นนี้ ยิ่งสร้างความท้าทายให้ซาตานลุกเล้าระดมกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยง ฉกดูดดื่มปากอิ่มไม่รู้จบ

ร่างกายที่บอบบางอรชร กำลังจะหมดฤทธิ์ เสียงครวญครางอ่อนระทวยดังรอดไรฟันออกมาให้ชายหนุ่มได้กระหยิ่มพึงพอใจ แต่อึดใจหนึ่งที่ภาพของรุจกวีโผล่เข้ามาให้ความคิดของเธอ ชายคนนั้นทำให้เธออับอายและเจ็บช้ำน้ำใจ เขาที่อยู่ตรงหน้าก็คงจะเป็นแบบเดียวกัน มนสิชาค่อยๆ คลำหาสิ่งที่จะทำให้เธอหลุดพ้นจากพันธนาการบ้ากามของเดนนิช

“พลั๊กๆ” เสียงสันแฟ้มเอกสารที่มนสิชาพอจะหยิบจับได้กระแทกศีรษะของเดนนิชเข้าเต็มแรง จนเขาต้องผงะปล่อยริมฝีปากหวานอย่างเสียดาย มือกุมตรงที่เจ็บพร้อมขยี้แรง

“โอ๊ย เล่นบ้าอะไรของเธอเนี่ย”

“สำหรับคนฉวยโอกาสค่ะ...ส่วนงานจะรีบแก้ให้เสร็จนะคะ บอสงี่เง่า” พูดจบมนสิชาก็รีบเดินจ้ำออกไปก่อนจะโดนเขากระทำมากกว่านี้

“นี่เธอจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ” ชายหนุ่มตะโกนไล่หลังเธอออกมา แต่หญิงสาวไม่สนใจ

“ฮึๆ ยัยตัวแสบ ร้ายเป็นบ้า” เดนนิชสบถกับตัวเองพลางลูบศีรษะที่ถูกกระแทก รอยเจ็บๆ ทำให้เขาขบขันตัวเองที่เป็นบ้ายับยั้งใจไม่อยู่

รุจกวีนั่งนิ่วหน้าเคร่งเครียดกับเอกสารกองโตที่ผู้บริหารสูงวัยอย่างว่าที่พ่อตาโยนมาให้เขาเมื่อช่วงบ่าย เขาต้องสรุปงานให้เสร็จทันประชุมกับผู้บริหารคนอื่นๆ ในเช้าวันรุ่งขึ้น หากทำไม่สำเร็จมีหวังเงินร้อยล้านที่จะได้หลังจากแต่งงานกับพิมพ์พรลูกสาวผู้บริหารคงลอยหลุดไปแน่นอน

รุจกวี อุดมเดชา ชายหนุ่มที่เรียกว่าโชคเข้าข้างตั้งแต่เรียนจบ เขาพบกับพิมพ์พรในผับแห่งหนึ่งและสานสัมผัสเรื่อยมาจนเธอดึงเขาเข้ามาทำงานให้บริษัทที่กัมพลเป็นผู้บริหาร หลังจากนั้นถึงงานจะหนักและไม่เคยถูกใจกัมพลเลย รุจกวีก็สู้ทนเพราะเขารู้ว่าผลลัพธ์จากความอดทนมันมหาศาลเพียงใด พิมพ์พรเป็นลูกสาวคนเดียวของกัมพลยังไงทุกอย่างก็ต้องตกเป็นของเธอ

“รุจขา นี่ก็ดึกแล้วนะคะคุณยังไม่เลิกทำงานอีกเหรอ” เสียงหวานออดอ้อน พิมพ์พรเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ เธออยู่ในชุดนอนสีครีมบางเบา กลิ่นสบู่ราคาแพงหอมฟุ้งจนชายหนุ่มแอบกลืนน้ำลาย

“ใกล้เสร็จแล้วครับ”

“ไม่เอาน่า พักก่อนนะคะ...มาสิคนดีพีชจะนวดให้คุณเอง” หญิงสาวลูบไล้แผ่นหลังกว้างแล้วค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปที่ไหล่ จนถึงอกหนา เธอเม้มติ่งหูเขาเบาๆ เป็นการเชิญชวนที่น่าสนใจทีเดียว

“อย่างเพิ่งเลยครับพีช งานผมยังไม่เสร็จ...ผิดพลาดไปมีหวังพ่อคุณเล่นงานผมแน่”

“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ พีชเคลียร์ให้เอง” หญิงสาวกำลังสนุกสนานกับการเล้าโลมลำคอแข็ง ใบหูและโหนกแก้ม ความร้อนวูบวาบปลุกกระตุ้นให้รุจกวีต้องละทิ้งงานและหันไปสนใจหญิงสาวตรงหน้า

รุจกวีลุกขึ้นหันหน้าเผชิญกับความรัญจวนของสาวสวยเจ้าเสน่ห์ ผิวขาวเนียนละเอียดดูผุดผ่องแม้จะอยู่ภายใต้ชุดนอนที่พลิ้วแต่เขาก็สามารถเห็นเนินเนื้ออวบอูมนั้นได้ เอวบางแอ่นเอนเมื่อเขาโน้มเธอด้วยจูบที่ซาบซ่าน ลิ้นสากฉกดูดกลิ่นน้ำหวานจากโพรงปากสาว ริมฝีปากอิ่มขบเม้มปากบน ล่าง ของเขาไม่น้อยหน้า

มือหนาอีกข้างบีบเคล้นคลึงทรวงอกที่ใหญ่โตเกินฝ่ามือ ความนุ่มหยุ่นเด้งทำให้เขาออกแรงบดขยี้อย่างเร้าอารมณ์ ลำขาวคอหอมกรุ่นถูกจูบเม้มจนมีรอยแดง อณูผิวของหญิงสาวลุกชูชันไม่เว้นแม้แต่ยอดประทุมเม็ดงาน รุจกวีเลื่อนใบหน้าลงหยอกล้อประทุมสีหวาน

“มาสิคะ” พิมพ์พรเหยียดตัวนอนชันขาข้างหนึ่งบนที่นอนนุ่ม สายตาที่เชิญชวนเรียกร้อง ความอัดอั้นคับแน่นของ ชายหนุ่ม

เขาเดินเข้าไปพรมจูบทุกสัดส่วนที่ทำให้เธอสะท้านไปทั้งตัว หญิงสาวส่งเสียงครวญครางด้วยแรงราคะร้อนๆ ที่เธอสะสมเอาไว้ในตัวและอยากจะระเบิดออกมา เธอพยายามเสนอท่วงท่าทุกอย่างให้รุจกวี ร่างบางแอ่นกายอยู่ใต้ร่างหนา เธอหวีดร้องกระตุ้นอารมณ์เพศของชายหนุ่ม เขาก็ตอบสนองไม่รีรอ นิ้วที่ช่ำชองปลุกเร้าอย่างเนื่อง โดยเฉพาะส่วนที่ไวต่อประสาทสัมผัส

รุจกวีจูบระไปทั่วไปหน้าขณะที่มือยังลูบไล้ไปตามเรือนร่างเพื่อปลุกอารมณ์ของเธอให้พลุกพล่าน เพลิงปรารถนากำลังร้อนแรง หญิงสาวมีความต้องการมาก ภายในร่างกายที่อุ่นร้อน ขยับขยายตัวเป็นจังหวะ รุจกวีเบียดสะโพกของตนเองเข้ากลางเรียวขา หญิงสาวเกร็งตัวต้อนรับความคับแน่น ทั้งสองปรับท่วงท่าเพิ่มอรรถรสในการร่ายรัก หญิงสาวอาสาเป็นพ่ายรุก           

“เก่งจริง อืม” จังหวะหนักหน่วงทำให้รู้ว่าเธอใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว ชายหนุ่มยกสะโพกตัวเองพร้อมกระตุ้นรับจังหวะนั้นอย่าต้องการความสุขเช่นกัน พิมพ์พรได้รับสิ่งที่เธอต้องการอย่างจุใจแล้ว หญิงสาวซบลงบนอกที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือหนาของรุจกวียังลูบไล้แผ่นหลังของเธอ

“พอแล้วค่ะ”

“อะไรกัน คุณเรียกร้องจากผมไปแล้วนะที่รัก”

“พรุ่งนี้คุณต้องชนะการประมูลโครงการนะคะรุจ” เขาชะงักมือที่จะกอดเธอทันที นี่เธอยอมเอาร่างกายมาปรนเปรอเขาเพื่อธุรกิจเลยหรือ แบบนี้เขาจะไว้ใจอะไรเธอได้อีก ถ้าหากวันข้างหน้าเขาทำงานได้ไม่เต็มที่ มีหวังขาอ่อนเธอเขาก็ไม่ได้เห็น