บทที่ 18 บทที่18.ตายแล้ว[ตอนสำคัญมาก]

"ฮือออ ดาวัน"

"อย่าเข้ามานะขอร้องละ"

"ดาหวัน..."

ตอนนี้เพื่อนใส่แว่นตาสีดำ เพราะสูญเสียการมองเห็นถาวร นามิดึงมือมาปิดปากร้องไห้ เวทนาความใสซื่อภายในจิตใจ ก่อนจะตรงดิ่งโผล่กอดดาหวันแน่น

"ไม่เป็นไรนะ ฮือออ เราจะพาเธอไปจากที่นี่เองนะดาหวัน อดทนเอาไว้" เสียงสั่นเครือนามิร้องไห้ดังจนอีกฝ่ายต้องร้องตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ