บทที่ 39 บทที่39.ลืมเสียเถอะ

"มิลิน!" ทันใดเสียงเรียกของผู้เป็นแม่ก็ตะโกนดังลั่นเมื่อเห็นลูกสาวยืนอยู่ลำพัง

"นม หน๋มมม"

"หิวนมแล้วสินะ เราไปกันเถอะ"

"ยังไม่ได้กินอะไยเยย"

"แม่เตรียมนมกับน้ำผลไม้ไว้ให้ คุณลุงประชุมเสร็จแล้วก็ต้องกลับบ้านก่อนนะ ไว้มาเที่ยวใหม่"

ดีที่ลูกสาวเป็นคนว่านอนสอนง่ายเธอจับมือของแม่แล้วเดินไปขึ้นรถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ