บทที่ 44 บทที่44.การรอคอย

เวลาผ่านไปครบเดือน

นามินั้งกอดลูกสาวตั้งแต่โต้รุ่งพระอาทิตย์ยังไม่โผล่ขึ้นบนขอบฟ้าด้วยซ้ำ เธอเฝ้ารอการกลับมาของผู้ชายที่สุดแสนจะรัก

บรรยากาศโดยรอบมีน้ำทะเลพร้อมทั้งสายลมโกรกวันนี้สองแม่ลูกใส่ชุดสีชมพูคู่กัน

"มิลินดีใจไหมคะเราจะได้เจอคุณพ่อแล้วนะ" มือน้อยลูบผมถักเปียยาวของลูกสาวอย่างถนอม

"คุมพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ