บทที่ 1 ตอนที่1.1 ตรวจครั้งแรก! 1

ณ โรงพยาบาลบำรุงเลิศ

หากไม่มีอาการเจ็บป่วยหรือมีความจำเป็น คงไม่มีใครอยากเข้าออกโรงพยาบาลนัก

เช่นเดียวกับหญิงสาวในชุดเสื้อไหมพรมเข้ารูปสวมทับด้วยกระโปรงอัดพลีทสีขาวคนนี้ เธอนั่งไม่ค่อยเป็นสุขด้วยเพราะได้กลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นยาฉุนจมูกอันเป็นเอกลักษณ์ของโรงพยาบาลมาร่วมสองชั่วโมงแล้ว

ต่อให้สวมแมสก์สีขาวแบบชนิดหนาพิเศษปิดเอาไว้ กลิ่นนั้นก็ยังรบกวนจนเธออดจะนิ่วหน้าไม่ได้ เรียวคิ้วสวยจึงได้แต่ขมวดยุ่งอยู่อย่างนั้นด้วยความรู้สึกที่ว่า หายใจไม่ค่อยสะดวกคล้ายจะเป็นลมอยู่รอมร่อ

เป็นเพราะกลิ่นยาจริงเหรอ?

หรือแท้ที่จริงแล้ว อาการที่เป็นอยู่นี้มันเป็นเพราะว่าเธอ...กำลังตื่นเต้น

"คุณเมลินดา เชิญที่ห้องตรวจค่ะ"

เสียวสันหลังวาบ!

หญิงสาวยืดกายนั่งตัวตรงทันทีที่เสียงเรียกชื่อตนดังขึ้น

ใจหายใจคว่ำขนาดนี้ คงไม่ผิดแน่ เธอกำลังตื่นกลัวกลับสิ่งที่ต้องเผชิญนี้ต่างหาก

'ลิน' หรือในชื่อจริงว่าเมลินดา ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ เธอยกมือเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณบอกคุณพยาบาลหน้าห้องว่าตนเองคือเจ้าของชื่อนั้น

หญิงสาวเหลือบตาขึ้นมองป้ายคำว่า 'ห้องตรวจภายใน' ก็เกิดใจสั่นมือสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

นี่คือการตรวจมะเร็งปากมดลูกครั้งแรกของสาวซิงอย่างเธอ เรื่องพรรค์นี้ของคนไม่เคย ย่อมต้องกลัวเป็นธรรมดา

เมลินดามือเย็นไปหมด ใจเธอนั้นเต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้น เพราะหลังจากนี้จะพบเจออะไรบ้างนั้นเธอเองก็สุดจะคาดเดา

แม้ว่าก่อนมาเมลินดาจะศึกษาข้อมูลมาอย่างดีแล้ว แต่เอาเข้าจริง ด้วยบรรยากาศ และกลิ่นยาฆ่าเชื้อโรคของโรงพยาบาลก็แทบจะพรากข้อมูลที่มีหายออกไปจากหัว

ยิ่งพอเห็นพยาบาลคนสวยส่งยิ้มมา เมลินดายิ่งมือสั่น ก้าวขาเดินแต่ละทีราวกับมีตะปูตอกตรึงเอาไว้

"เชิญค่ะ"

พยาบาลผายมืออีกครั้งด้วยความสุภาพ เมลินดาจึงได้แต่ผงกศีรษะรับแล้วเดินเข้าไปในห้องตรวจที่คุณพยาบาลเปิดประตูรอไว้

ภายในห้องตรวจที่เป็นโทนสีขาวนั้น คุณหมอผู้ชายคนหนึ่งนั่งรออยู่ที่โต๊ะสำหรับตรวจคนไข้

ชุดกาวน์สีขาวสะอาดตัดกับเสื้อเชิ้ตคอปกสีดำด้านใน เธอแปลกใจเล็กน้อยที่เสื้อตัวนั้นปลดกระดุมออกไปถึงสามเม็ด

เท่าที่เมลินดาสังเกต ชุดที่คุณหมอใส่อยู่นี้เหมาะที่จะสวมใส่เพื่อออกไปเที่ยวตามผับเสียมากกว่า แต่พอสวมกาวน์ทับก็ดูเรียบร้อยภูมิฐานขึ้นมาทันที

แน่นอนว่าเมลินดาเป็นคนที่ช่างสังเกต เธอชอบสนใจเรื่องรอบตัวอยู่แล้ว เมื่อมาเจอคุณหมอสูตินารีก็ยิ่งต้องให้ความสำคัญ เพราะหลังจากนี้เธอต้องฝากฝังการตรวจสุขภาพน้องสาวกับเขา

"คุณเมลินดานะครับ?" เสียงนั้นเอ่ยถามทั้งที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นจากชาร์ตคนไข้ น้ำเสียงของคุณหมอบอกชัดว่าเขายังหนุ่ม เป็นเสียงที่หล่อมากเสียจนเมลินดานึกอยากจะเห็นหน้า

แต่น่าเสียดายที่คุณหมอสวมแมสก์ปกปิดใบหน้าครึ่งล่างเอาไว้ ส่วนดวงตาเขาก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาให้เธอได้เห็นเสียที

"ค่ะ ฉันเมลินดาค่ะ"

"เชิญนั่งตรงนี้ก่อนเลย ตรวจมะเร็งปากมดลูกนะครับ?"

"ใช่ค่ะ"

"ดีแล้วครับที่มาตรวจ"

หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะเอ่ยถามออกไปประโยคหนึ่ง

"คุณหมอคะ ตรวจภายในนี่มันตรวจยากไหมคะ"

"ไม่ยากสำหรับหมอนะ แต่อาจยากสำหรับคุณหน่อยครับ"

"ยังไงคะ?"

"ก็คุณต้องอ้าขาให้หมอนี่ครับ"

++++

ไรต์เปิดเรื่องใหม่เป็นแนวโรมานซ์เช่นเดิม แต่เพิ่มเติมความแซบนัวลงไปอีกหน่อย ขอฝากผลงานใหม่ด้วยนะคะ