บทที่ 16 ตอนที่8.2 ความสับสนที่ไม่น่าเกิดขึ้น2

"พี่หมอ!"

เมลินดารีบร้อนชักมือกลับ คราวนี้กลายเป็นพี่หมอที่ส่งนิ้วโป้งขวามาคลึงเคล้าริมฝีปากล่างของเธอ

แค่แรงกดคลึงและลูบไล้ก็ทำเอาขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง เรียวขาทั้งสองข้างของเธอเผลอหนีบเข้าหากันแน่น

"ไม่พูด งั้นพี่ขอจูบจะได้ไหมครับ?" นัยน์ตาสีดำฉายแววเจ้าเล่ห์ร้ายราวกับหมาป่าตัวโต แกะน้อยอย่างเมลินด...