บทที่ 3 ตอนที่2.1นิ้วของคุณหมอ 1 🔥😆
เส้นผมสีดำ คิ้วดกหนาเข้มๆ ได้รูป ดวงตาคมดุเฉียงขึ้นเล็กน้อย บ่งบอกว่าเจ้าตัวอาจมีเชื้อสายจีน นัยน์ตาคู่นั้นสีดำสนิทและฉายแววไม่สบอารมณ์นัก ริมฝีปากเรียวบางสีอมชมพูขยับพูดกับปลายสายก่อนจะกดวาง
คราวนี้สายตาของคนขี้หงุดหงิดลดลงมามองใบหน้าของเธอแล้ว
เมลินดาเผลอกำชายเสื้อของตัวเองจนแน่น กลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาจนต้องเป็นฝ่ายหลบตาไปก่อน
เสียงถุงมือยางถูกสวมอีกครั้งทำให้เธอพยายามดึงสติกลับมาจดจ่อที่การตรวจ
การสอดอุปกรณ์เข้าไปเก็บตัวอย่างนั้นอาจจะไม่เจ็บเท่าไรนัก ทว่าก็มีรู้สึกขัดๆ และรู้สึกจี๊ดอยู่บ้างตามประสาคนที่ไม่เคยเอาอะไรยัดเข้าไปในช่องคลอดตัวเอง
"อืมม...สีสวย เยื่อไฮเมนปิดสนิทมาก ตามที่ซักประวัติมาคุณไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ สอดอุปกรณ์เข้าไปอาจจะเจ็บนิดหน่อยนะครับ"
"ค่ะ" หญิงสาวตอบรับเสียงสั่น คุณหมออ่านประวัติของเธอเสียละเอียดเลยใช่ไหม
แล้วที่คุณหมอหลุดชมน้องสาวของเธอว่าสีสวยเมื่อกี้นี้น่ะ มันอะไรกัน
ฮื่ออ ลินอยากจะกรี๊ด!
เมลินดานึกขอบคุณคุณปู่ของเธอแล้วที่เป็นคนญี่ปุ่น หลานสาวเช่นเธอถึงได้มีผิวพรรณดีไปจนถึง…สีช่วงล่างที่ยังอมชมพูอีกด้วย!
ถึงการเลือกกางเกงชั้นในจะมีส่วนด้วยก็เถอะ ของแบบนี้ถ้าใส่แบบรัดแน่นหรือใส่แบบเดิมนานๆ ก็ทำให้เกิดการเสียดสีจนผิวบางส่วนดำด้านได้เหมือนกัน
"เอาล่ะ ผมสอดเข้าไปแล้วนะครับ"
"อึก!" เสียงอึกอักในลำคอดังขึ้นเมื่อหัวแปรงขนาดเล็กหมุนวนไปมาเพื่อเก็บตัวอย่าง
เมลินดาเกร็งขาทันที หากไม่ติดว่ามีขาหยั่งเธอคงได้หุบขาหนีบเจ้าเครื่องมือตรวจของคุณหมอไปแล้ว ความรู้สึกเช่นนี้ช่างไม่สบายตัวเสียจริงๆ
สักพักเห็นจะได้ เครื่องมือขนาดเล็กก็ค่อยๆ ขยับกลับออกมา คุณหมอเอาหัวแปรงนั้นใส่ลงในน้ำยาอะไรสักอย่างแล้วปิดผนึกก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเธอ
"เสร็จแล้วนะครับ เดี๋ยวรอผลตรวจออกหมอจะแจ้งผลตรวจอีกที"
"เอ่อ มะ...หมอคะ" เธอเรียกรั้งออกไป ตอนนี้คุณพยาบาลกำลังวุ่นกับการเขียนรายละเอียดและการเก็บผลตรวจเพื่อส่งต่อ
"ครับ?" เสียงหล่อๆ นั่นขานรับจนเธอใจสั่นยิ่งกว่าแผ่นดินไหว
"คะ...คือว่า… คือ…"
"?"
"อาา…ไหนๆ ก็มาตรวจแล้ว ฉันเลยอยากตรวจเบื้องต้นด้วยค่ะว่าภายในของฉันนอกจากมะเร็งแล้วยังมีความเสี่ยงเป็นโรคอื่นหรือเปล่า อย่างพวกพังผืดอะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ"
"อ่อ ได้สิครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอสวมถุงมือสักเดี๋ยว"
พอคุณหมอตอบรับอย่างง่ายดายเธอก็เบาใจ ในเมื่อไม่กล้าแหย่นิ้วเข้าไปสำรวจเอง ก็ให้คุณหมอนี่แหละตรวจ
นี่ถ้าไม่บังเอิญพบคนรู้จักเพิ่งตรวจพบพังผืดในช่องคลอดแล้วล่ะก็ เธอคงไม่กล้าร้องขอให้คุณหมอตรวจเพิ่มให้แน่
เสียงถุงมือยางถูกสวมอีกครั้ง เจลบางอย่างถูกทาลงมาจนเธออดจะเกร็งตัวขึ้นมาไม่ได้ คุณหมอเห็นอย่างนั้นก็เหลือบตาขึ้นมอง แค่สายตาเชิงตำหนินั้นมองมาเธอก็ใจเหลวเป็นน้ำแล้ว
ทำไมหมอถึงหล่อขนาดนี้กันนะ เห็นแค่ตาก็แทบจะละลายไปกับเตียงขาหยั่งแล้ว
ให้ตาย ประสบการณ์ตกหลุมรักบนขาหยั่งนี่เธอต้องลืมไม่ลงไปชั่วชีวิตแน่
แต่น่าเสียดาย ที่จบการรักษาครั้งนี้เธอคงไม่เจอหมออีก คนหล่อแบบนี้ ดีกรีหมอสูติที่คนไข้รุมจองตัวเพราะทั้งเก่งทั้งหล่อ คงไม่มีทางวนมาเจอกับเธอได้แน่
เว้นแต่จะรออีกสักปีสองปีแล้วกลับมาตรวจภายในใหม่!
"อ้ะ! เจ็บ!"
แค่เริ่มแหวกปากทางเข้ามาก็เจ็บจี๊ดแล้ว
คุณหมอที่เพิ่งทำหญิงสาวเจ็บเงยหน้าขึ้นมาสบตา
"อย่าเกร็งสิครับ ยิ่งเกร็งก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งคุณขมิบรัดนิ้วของผมแน่น ผมก็ยิ่งขยับได้ลำบากจนต้องสอดนิ้วคาไว้ ชอบแบบนั้นเหรอครับ"
"!!!"
ถ้ามีใครตอกไข่ลงมา หน้าเธอคงทำให้ไข่สุกเป็นไข่ดาวได้เลย เพราะทั้งร้อนทั้งเห่อแดงไปหมดกับคำพูดตรงๆ พวกนั้นของคุณหมอที่พูดออกมาหน้าตาเฉยขนาดนั้นได้
อะไรคือขมิบรัดแน่น อะไรคือขยับลำบาก สอดคานั่นอีก?
โอ๊ย เมลินดาขอกรี๊ดได้ไหม!!
