บทที่ 4 ตอนที่2.2 นิ้วของคุณหมอ 2🔥
"ถ้ากลัวก็จับแขนซ้ายผมไว้แล้วกันครับ ตอนนี้ผมเข้าไปได้ครึ่งนิ้วแล้ว และเดี๋ยวจะต้องหมุนนิ้วเพื่อสัมผัสดูภายในด้วย ถ้าคุณไม่โอเค อยากเปลี่ยนไปส่องกล้องแทนก็ได้นะครับ"
"มะ...ไม่เอากล้องค่ะ! ฉัน…ฉันจะพยายามไม่เกร็งค่ะ"
ใช่! นอกจากไม่เกร็จแล้ว เธอจะต้องพยายามฝืนเก็บอาการเขินเอาไว้อีกด้วย ก็เล่นถูกนิ้วคุณหมอสอดเข้าไปขนาดนี้แล้วนี่นะจะให้ล้มเลิกกลางคันก็คงกู้ความอายของเธอกลับคืนมาไม่ได้ สุดท้าย ก็มีแต่ยอมให้นิ้วของเขาสอดแทรกเข้าไปต่อนั่นล่ะ
เมลินดายื่นมือออกไปจับมือซ้ายของคุณหมอเอาไว้ ออกแรงทั้งจิกเล็บทั้งบีบลงน้ำหนักมือในยามที่คุณหมอเริ่มควานสำรวจไปทั่ว
"อ๊ะ อื้ออ! หมอคะ หมอ!"
"ชู่ว เจ็บนิดเดียวครับ อย่าเกร็งนะ"
หมอหนุ่มเอ่ยปลอบ น้ำเสียงของเขาช่างนุ่มหูน่าฟังดีแท้ พอได้ฟังเขาพูดมาอีกใจเมลินดาก็ยิ่งเต้นแรงแทบจะลืมเจ็บไปเลยเชียว
"เอ่อ...การตอบสนองค่อนข้างดีเลยนะครับ ผนังภายในมีการตอดรับสิ่งแปลกปลอม จุดจีสปอตอยู่ในระยะที่พอดี มดลูกไม่อยู่ต่ำเกินไป ส่วนปากมดลูกก็ดูปกติดีนะครับ"
ไม่พูดเปล่าคุณหมอยังใช้ท้องนิ้วถูไปที่จุดเสียวข้างในของเธอ รู้สึกได้เลยว่ามันเริ่มนูนขึ้นมาตอบสนองนิ้วมือเย็นๆ ที่สวมถุงมือเอาไว้
และที่น่าอายที่สุดคือเธอเสียวจนเผลอครางออกมา พอเรียกหมอ หมอก็คิดว่าเธอเจ็บเสียอย่างนั้น
อันที่จริง ที่ทั้งเกร็งทั้งตอดสู้นิ้วคุณหมออยู่นี่ก็ไม่ใช่เพราะเจ็บอะไรหรอก
แต่มันเสียวน่ะเข้าใจไหม หมอเข้าใจไหม!
"อึก จะ...จะเสร็จหรือยังคะ ฮื่ออ"
หมอ! เลิกถูจุดเสียวคนอื่นสักที!
"หืม?" เสียงทุ้มร้องในลำคอเบาๆ ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากัน น้ำเหนียวใสที่ซึมออกมาจากปากทางนั่นดูอย่างไรก็ไม่ใช่เจลหล่อลื่น
คุณหมอหนุ่มนิ่งงันไปชั่วขณะก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองคนไข้บนเตียงขาหยั่ง
"มันปกติดีแล้วมั้งคะหมอ"
เมลินดาได้ทีรีบหลับหูหลับตาเอ่ยออกไป เล็บเธอจิกข่วนหลังมือขาวๆ ของคุณหมอจนขึ้นรอยแดงแล้ว
ไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาแค่เพราะถูกแตะสัมผัสไม่กี่ครั้ง เพราะไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน เธอจึงไม่รู้เลยว่าที่เธอเป็นอยู่นั้นบอกชัดว่าร่างกายนี้ไวต่อสัมผัสมากขนาดไหน
และแน่นอนว่าหมอสูติอย่างคุณหมอมังกรนั้น…
รู้-ทุก-อย่าง
ดวงตาคมดุจ้องเขม็งไปที่เล็บที่ค่อนข้างยาวของคนไข้ แน่นอนว่าการจ้องนิ่งแบบนั้นทำให้เมลินดารู้ตัว เธอรีบชักมือกลับไป ลืมไปเสียสนิทว่าในร่องน้อยๆ ของตัวเองมีนิ้วหมอสูติสอดคาอยู่ชนิดที่เรียกว่ามิดข้อ!
"ขะ...ขอโทษค่ะ คือฉันไม่ได้ตั้งใจ ฮื่อ หมอเจ็บไหมคะ ทำแผลก่อนไหมคะ"
"อาา…ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรครับ"
เมลินดาแทบน้ำตาคลอแล้ว คุณหมอบอกว่าไม่เป็นไรแต่กลับมองตามมือข้างนั้นของเธอ เขามองตาไม่กะพริบแบบนั้น ก่อนจะก้มลงมองรอยข่วนบนมือของตัวเอง แววตาภายใต้แว่นทรงสี่เหลี่ยมวาววับ ท่าทีแบบนั้นมันไม่ใกล้เคียงคำว่าไม่เป็นไรเลยสักนิด!
"เอ่อ... เบื้องต้นทุกอย่างถือว่าปกติดีนะครับ การตอบสนองก็ดี แรงบีบรัดก็ใช้ได้เลย พังผืดก็ไม่มีด้วย คุณหมดกังวลในเรื่องนี้ได้เลย ตอนนี้แค่รอผลตรวจอื่นๆ ที่กำลังส่งตรวจก็พอแล้วครับ"
คุณหมอหนุ่มเปลี่ยนเรื่อง ค่อยๆ ดึงนิ้วออกมาจนน้ำบางอย่างยืดเยิ้มตามนิ้วมือนั้นกลับมาด้วย
แน่นอนว่าเมลินดาเองก็เห็นภาพนั้น ใบหน้าของเธอทั้งแดงก่ำทั้งเห่อร้อน ไม่รู้แล้วว่าควรอับอายเรื่องไหนก่อนกัน
"ขะ...ขอโทษนะคะคุณหมอ นั่นคือ…"
"น้ำหล่อลื่นน่ะครับ คุณเมลินดามีน้ำเยอะดีนะครับ ขนาดใส่เข้าไปแค่นิ้วเดียวเท่านั้นเอง ถ้าเจออะไรใหญ่กว่านั้นล่ะก็…"
คุณหมอทิ้งปริศนาไว้เพียงแค่นั้น เมลินดาอยากรู้ต่อ แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะซักถามออกไป
สายตาของคุณหมอที่จ้องมองมามันต่างจากตอนแรกลิบลับ ตอนที่เธอเดินเข้ามายังถูกเมินเฉย สายตาของคุณหมอในตอนนั้นว่างเปล่าจนเธอยังนึกกลัว แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าแววตาของเขามันเปลี่ยนไป
เหมือนพวกสัตว์นักล่าที่กำลังจับจ้องเหยื่ออย่างไรอย่างนั้น
"เอาเถอะครับ ยังไงก็ตาม ผลตรวจคงไม่มีอะไรน่ากังวล รอฟังผลอย่างสบายใจได้เลยครับ"
"อะ... เอ่อ… ค่ะ"
ในที่สุดก็จบแล้วสินะ การตรวจภายในครั้งแรกกับคุณหมอที่หล่อที่สุดในโรงพยาบาล เมลินดาคนนี้จะจำไปจนวันตายเลย!
