บทที่ 29 หรือคุณโกรธที่ฉันชอบพี่ภาคษ์

29 หรือคุณโกรธที่ฉันชอบพี่ภาคษ์

“อื้ออ~”

ร่างเล็กค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างยากลำบาก เธอหันมองไปรอบห้องก่อนจะสะดุดตากับร่างสูงของอนาคินที่นั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง แววตาที่เขามองมาดูเรียบเฉยจนยากจะคาดเดา

"ฟื้นแล้วเหรอ" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆ “ตายยากเหมือนกันนะ"

“ฉะ…ฉันอยู่ที่ไหน”

“โรงแรม เธอเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ