บทที่ 45 ฆ่าเธอซะ

45 ฆ่าเธอซะ

@เวลาผ่านไปหลายวัน

กิตติภพลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เพดานสีขาวโพลนและแสงไฟนีออนที่สว่างจ้าทำให้เขาต้องหยีตาด้วยความมึนงง ความทรงจำสุดท้ายคือความเจ็บปวดที่พุ่งพล่านกลางอกจนล้มฟุบลงกับพื้น

เขาค่อยๆยกมืออ่อนแรงขึ้นลูบใบหน้า พบว่าสายออกซิเจนยังคาอยู่ที่จมูก รู้สึกร่างกายเบาหวิวอย่างน่าประหลาด เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ