บทที่ 64 คนรอมันทรมาน

64 คนรอมันทรมาน

อีกด้านหนึ่งของโรงพยาบาล อนาคินกำลังยืนรอฟังข่าวด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เมื่อคุณหมอเจ้าของคนไข้อีกท่านหนึ่งเดินตรงมาหาเขาด้วยสีหน้าตรึงเครียดกว่าทุกวัน

“คุณอนาคินครับ” คุณหมอหยุดยืนตรงหน้าเขา ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ “คุณเฉิงเซียวจากไปอย่างสงบเมื่อครู่นี้เองครับ”

คำบอกเล่านั้นเหมือนฟ้าผ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ