บทที่ 22 ยิ้มอย่างผู้ชนะ

พี่ตาต้าเดินเข้าห้องน้ำอย่างไวเพราะฉันนับเวลาถอยหลัง เสียงปิดประตูดังตึง ถึงจะหน้างแต่ก็ยอมเดินไปจัดการลูกชายตัวเองในห้องน้ำเสียงร้องคำรามลั่นห้องน้ำช่วยไม่ได้อยากหื่นไม่เลิก  เมื่อคืนกินฉันตั้งหลายเช้ามายังแอบลักหลับอีกไม่พอยังจับกินซ้ำยังมีหน้ามาขอต่อ ดีแล้วที่ฉันยังใจดีให้เวลาตั้งสิบนาที แล้วคนหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ