บทที่ 45 บุกบ้าน

ตั้งแต่ฉันนั่งรถออกมาจากโรงแรม พร้อมหัวใจที่มันหน่วงๆ ความคิดของฉันมันตีกันสับสนวุ่นวาย ฉันนั่งทบทวนเหตุการ์ที่มันเกิดขึ้นอยู่เงียบๆ ปล่อยให้น้ำตามันได้ระบายความอัดอั้นออกมา ฉันต้องฝืนทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าสองคนนั้น  ฉันไม่อยากให้พวกเขาเหยียบย่ำหัวใจฉันได้  เมื่อหลุดออกมาเป็นอิสระจากตรงนั้นแล้ว ความเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ