บทที่ 9 ติดใจ

ผมกำลังยืนดูผู้หญิงสองคนยืนเถียงกันเรื่องผม ที่ผมไม่เข้าไปยุ่งเพราะเวลาผู้หญิงเถียงกันมันน่ากลัว  ปล่อยให้พวกเขาพูดกันไป เพราะผมไม่ใช่ของพวกเขาและไม่มีวันเป็น พวกเธอรู้ดีไม่รู้จะเถียงกันไปเพื่ออะไร ผมกำลังจะเดินหนี ปล่อยให้พวกเธอเถียงกันไป แต่เหมือนมีคนอยากเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้มันน่าสนุกดี  ผมอยากลูกรู้ว่าลูกหมูเธอจะมาไม้ไหนดูท่าทางแล้วไม่มาดีแน่ๆเหมือนพร้อมมาเอาคืนผมและลิต้า  ผมเลยยืนมองฝีมือการแสดงเพราะมันเข้าทางผม ผมได้กำไรเห็นๆแต่สิ่งที่ทำให้ผมช็อกและไม่คิดว่าลูกอมจะทำคือการเอาปากเธอมาประกบกับปากของผม และเหมือนเธอจะช็อกกับการกระทำของตัวเองอยู่เหมือนกัน  แค่เอาริมฝีปากแตะๆอย่าเรียกมันว่าจูบเลยครับเพราะมันระดับอนุบาล  ผมจึงลงมือสอนระดับเซียนให้เธอจนทำให้ลูกอมค้างทำอะไรไม่ถูก

"ปากหวานสมชื่อเลยนะ"

เมื่อผู้หญิงสองคนนั้นเดินออกไปสติสตางค์ของลูกอมค่อยกลับคืนมาเตรียมพร้อมจะด่า  ผมยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างมีความสุข เพราะหน้าลูกอมบอกบุญไม่รับ มันมีความสุขที่ได้แกล้งให้เธอโกรธ

"ทำไม่พี่ต้องจูบสอดลิ้นเข้ามาด้วยคะ"

ลูกอมหน้าบึ้งขึ้นหลังจากได้สติ ปากร้ายๆของเธอกลับมาอยู่ในโหมดปกติ ผมแค่จะสอนว่าการจูบจริงๆเป็นแบบไหนไม่ใช่แค่การเอาปากมาแตะกัน

"พี่กำลังสอนให้เธอรู้ว่าจูบจริงเป็นแบบไหน ไอ้ที่เธอทำเขาไม่เรียกว่าจูบเขาเรียกการแตะปาก และเธอเป็นคนเริ่มเกมส์ก่อนนะไม่ใช่พี่หรือว่าเธอชอบจูบกับพี่ล่ะสิ ถ้าติดใจอยากลองใหม่ได้นะ"

ผมกำลังจูบเพลินๆ และเหมือนจะติดใจรสจูบอนุบาลด้วย อยากจูบต่แต่ทำอะไรไม่ได้ ถ้าอยู่ในรถด้วยกันแค่สองต่อสองจะจับกดบนรถให้รู้แล้วรู้รอดไป

"แต่นั่นมัน... แล้วทำไมต้องจูบจริง พี่ก็ดูออกนี่ว่าลูกอมกำลังเล่นละครอยู่"

ผมไม่คิดว่ามันคือละครเพราะผมทำจริง ลูกอมไม่พูดอะไรต่อเรื่องจูบ แต่เปลี่ยนเรื่องคุยว่าแค่อยากแกล้งสองคนนั้นทำไมผมจะดูไม่ออกการแสดงมันเด็กชะมัด

"อย่าบอกนะว่าเธอไม่เคยจูบ พี่เป็นจูบแรกของเธอ" หน้าลูกอมเห่อแดงเป็นลูกตำลึงพอพูดถึงเรื่องจูบ แต่เธอยังเชิดหน้าตอบผมหน้าตาเฉย และมันทำให้ผมหงุดหงุดมาอยากจับเธอมาสอนจูบแบบดูดดื่ม ถ้าไม่ติดว่าอยู่กลางห้างและคนมอง คอยดูเถอะถ้าเธอเผลอเมื่อไหร่ ผมจะจูบเธอให้ละลาย ตายคาอ้อมอผมไปข้าง

"พี่อย่ามั่นหน้าให้มาก ,กอมผ่านการจูบมานับไม่ถ้วย แต่ที่ลูกอมกำลังจะพูดคือพี่จูบได้ห่วยมากต่างหาก ลูกอมเคยจูบกับผู้ชายคนอื่นอร่อยกว่าพี่ตั้งเยอะ แบบนี้พี่ต้องไปหัดใหม่แล้วนะคะ"

ผมหัวเราะในลำคอเบาๆถ้าเคยจูบแล้วทำไมต้องตัวสั่น และที่สำคัญกว่าเรื่องอื่นๆลูกอมเคยไปจูบกับไอ้หน้าไหนวะ ทำไมผมถึงไม่ชอบคำพูดนี้ของเธอเลย มันขัดใจที่รู้ว่าเธอจูบกับคนอื่นและมันเสียท่า ที่เธอดูถูกจูบของผม

"อยากลองดูอีกรอบไหมล่ะ คราวนี้เธอจะพูดว่าพี่จูบไม่อร่อยไม่ได้ ถ้าพี่ได้เริ่มอีกมันจะแซบมาก"

ผมเดินตรงเข้าหาเธอแต่ลูกอมกลับถอยหนีนึกว่าจะแน่ที่แท้ปากกล้าขาสั่นนั่นเอง

"ใครเขาจะอยากลองอีก ถ้ารู้ไม่อร่อยแล้วก็ไม่จำเป็นต้องลองเป็นครั้งที่สอง"

ลูกอมยังเชิดหน้าต่อล้อต่อเถียงเพื่อเอาชนะผมให้ได้ ผมจึงปล่อยไปก่อน ถ้าอยู่สองคนลูกอมจะไม่มีวันได้ปากดีใส่ผมแน่ๆ เพราะเธอจะร้องครางได้อย่างเดียว

"หึ หึ"

ผมได้แต่นึกขำท่าทางของเธอ

"พี่หัวเราะทำไมมีอะไรน่าขำ ลูกอมเล่นสนุกกับพี่พอแล้ว โดนเอาคืนเป็นไงล่ะผู้หญิงของพี่หายไปเลย  ทีนี้เข้าใจความรู้สึกของลูกอมหรือยังเวลาพี่ขัดขวางไม่ให้คุยกับคนอื่นมันเป็นยังไงบ้าง พี่คงไม่ชอบใจแบบนี้ใช่ไหม"

ผมไม่ได้นึกเสียใจเรื่องสองคนนั้นเพราะผมไม่ได้คิดอะไรด้วย เคยบอกสองคนนั้นก่อนมีอะไรกันทุกครั้งว่าความสัมพันธ์เป็นได้แค่คู่นอนเท่านั้นไม่มีสิทฺธิ์อะไรในตัวผมทั้งนั้น

"แต่พี่กลับชอบนะเพราะพี่กำลังจะชิ่งสองนั้นอยู่พอดี มีเธอมาช่วยจัดการได้เร็วดี และจะบอกอะไรไว้อย่างผู้หญิงพี่มีอีกเยอะ ลูกหมูกำจัดไม่หมดหรอกครับ"

ผมยอมให้เธอกำจัดให้หมดเลย เพราะถึงยังไงก็มีคนอื่นวิ่งเข้ามาหาอยู่ดี ผมเลยไม่ซีเรียสเพราะไม่คิดจริงจังกับใครให้ปวดหัว แต่ถ้ามีคนที่ถูกใจมากๆ ผมพร้อมที่จะหยุดมันทันที

"พี่นี่มัน..ลูกอมไม่อยากพูดกับพี่ ลาก่อนค่ะคงไม่ต้องเจอกันอีก… บาย"

ลูกอมคงจะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงจนคิดหาคำด่าผมไม้ได้ ผมได้แต่ส่งยิ้มกวนๆไปให้ เธอหันหลังเดินหนีไปดื้อๆ แต่มือของเธอยังคงกำแน่น ผมยังสนุกเลยเดินตามหลังไปกวนลูกอมต่อ

"พี่จะเดินตามลูกอมมาทำไม หรือว่าติดใจจนต้องเดินตาม"

หน้าลูกอมยังคงทำหน้าเหวี่ยงเสียงเข้มขึ้นยังคงปากดีใส่ผมไม่หยุด

"ใครเขาเดินตามครับ พี่แค่เดินมาขึ้นรถพี่ต่างหากอย่าหลงตัวเองว่าพี่คิดจะทำอะไรเรา " ผมกดรีโมทย์เปิดประตูรถของผม ซึ่งมันบังเอิญอยู่ใกล้กับรถเธอผมเดินตรงไปที่รถ

"ใครมันจะไปรู้ล่ะเห็นเดินตามมาติดๆ"

ลูกอมยังคงบ่นอุบอิบคนเดียว และเปิดประตูรถเดินขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับ ตอนที่เธอกำลังจะปิดประตู ผมจึงเดินไปดึงประตูไว้ไม่ให้ลูกอมได้ปิด

"เอ๊ะ!!พี่ตาต้าถอยไปลูกอมจะกลับค่ะ จะมาดึงประตูไว้ทำไมคะ"

ลูกอมหันมาแหวใส่และจ้องหน้าผม คำพูดบางคำของลูกอมมันยังฝังอยู่ในหัว

"เรามาลองกันใหม่ไหมว่าจูบพี่อร่อยกว่าผู้ชายที่เธอเคยจูบมา"

ผมมั่นใจว่าจูบผมไม่ใช่อย่างที่เธอพูดแน่นอน และผมก็ติดใจปากหวานๆของเธอด้วย

"มะ"

ผมเร็วกว่าลูกอมมากเพราะไม่อยากให้เธอปฏิเสธ ผมครอบครองริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอที่ทำให้ผมติดใจจนอยากสัมผัสมันอีกครั้ง  ลูกอมเม้มริมฝีปากแน่นไม่ยอมให้ผมสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเธอได้  แต่ผมหาทางเข้าไปลิ้มลองความหวานในปากเธอจนได้ ลูกอมเหมือนคนไม่เคยโดนจูบเพราะลิ้นของเธอคอยแต่จะหลบลิ้นผม ผมไม่มีทางปล่อยให้มันเป็นอย่างนั้น ผมไล่ต้อนใช้ลิ้นเกี่ยวพันลิ้นของเธอจนลูกอมเริ่มตอบสนอง  จากที่ดิ้นขัดขืน กลายเป็นโอนอ่อนผ่อนตามและเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบอันดูดดื่มของผม ผมต้องการให้ลูกอมจำแต่รสจูบของผมได้คนเดียวเท่านั้น ผมจะทำให้เธอลืมรสจูบผู้ชายคนอื่นที่เธอบอกว่าเคยได้สัมผัสมา ยิ่งจูบผมยิ่งหลงไหลในรสชาติหอมหวานจนมันปลุกความต้องการบางอย่างในร่างกายของผมขึ้นมา  ตาต้าน้อยจะมาตื่นตรงนี้ไม่ได้นะลูกจะมารังแกน้องตอนนี้ไม่ได้  หนูต้องหลับไปก่อนตรงนี้มันลานจอดรถ ลูกอมดันหน้าผมออกเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ เพราะผมจูบไม่ยอมปล่อย เมื่อผมรู้ว่าคนที่บอกมีประสบการณ์จะขาดอากาศผมจึงรีบผละริมฝีปากออก

"คราวนี้ยังจะเป็นจูบที่ห่วยอีกไหม จูบคราวนี้ถึงกับทำให้บางคนเคลิ้มและตอบรับจูบพี่อย่างง่ายดาย ชอบใช่ไหมพี่ชอบมากเลยนะ"

ผมติดใจเข้าแล้ว อยากลองทำมันซ้ำๆ หรือผมจะต้องกลืนน้ำลายตัวเอง

"พอเลยพี่ตาต้า พี่จะมาทำแบบนี้ตรงลานจอดรถไม่ได้นะคะ แค่นี้มันไม่ได้บ่งบอกว่าพี่จูบดีหรอกนะคะ"

ยังจะปากเก่งกับผมอีก เมื่อกี้ลูกอมแทบละลายจนลืมหายใจเพราะจูบยังมีหน้ามาปากแข็งใส่

"งั้นไปพิสูจน์ที่ห้องพี่ต่อไหมล่ะ รับรองได้ลองยาวๆ จนเธอปฏิเสธพี่อีกไม่ได้ พี่ก็ของขึ้นแล้วเหมือนกัน ไปรับผิดชอบพี่หน่อยดีไหมครับ"

ลูกอมทำให้มังกรน้อยของผมมันขยายใหญ่จนปวดหนึบ และอยากระบายกับเธอคนเดียวเท่านั้นไม่ต้องการคนอื่น  ทำไมผมถึงรู้สึกแบบนั้นไม่รู้

"ไม่เอาค่ะ ช่วยตัวเองไป"

ผมมัวแต่อึ้งจนลูกอมดันผมออกห่างจากรถและปิดประตูล็อคหนีผมจนได้ หงุดหงิดชะมัดทีนี้ใครจะรับผิดชอบไอ้มังกรของผมไม่อยากใช้ตัวช่วย รถลูกอมขับรถออกไปไก จนมองไม่เห็น ผมควรทำยังไงกับอาการนี้ดี

"ลูกอมนะลูกอม ทำไมไม่ช่วยกันเลย เธอเป็นคนผิดเต็มๆเลยนะ"