บทที่ 41 ตอนที่ 40 จบเลยดีไหม ไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 40 จบเลยดีไหม ไม่ไหวแล้ว

บทสนทนาที่เคยมี เริ่มลดน้อยลงทุกที 

"จอดตรงนี้ไม่ไกลเท่าไหร่ เธอน่าจะเดินไหว" โฬมหันไปยิ้มกับเตยหอมที่นั่งด้านหลังคนขับลูบท้องตัวเองป้อย ๆ เธอหันมาสบตาเขาครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เมินเฉย หนีลงจากรถเดินนำหน้าไปก่อน 

แค่ได้สบตาเท่านี้ก็ดีมากแล้ว 

วันนี้เตยมีนัดพาแฝดมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ