บทที่ 12 เลขาท่านรอง12

“อื้มหือ…ดูมึงเสี้ยมกูเข้า กูไม่คิดอย่างนั้นหรอก ยอมรับว่าเขารวย เขาหล่อ แต่ ความรักมันก็ต้องมีปะ”

ประโยคของภัทรา ทำเอาอิ้งชักสีหน้าใส่ อยากจะตอบเพื่อนเต็มทนว่า

จ้าแม่ผู้บูชาในรักแท้

หลังจากที่สองสาวนั่งทานกันไปได้สักพัก ก็ถึงเวลาต้องกลับ วันนี้สถานที่ทานไม่ใช่ร้านในปากซอย เพราะ อิ้ง เป็นคนขับรถไปรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ