บทที่ 18 เลขาท่านรอง18

ณ ร้านอาหาร

ภัทรานั่งมองท่านรองสั่งอาหาร ไม่รู้อดอยากมาจากไหนเพราะทุกครั้งที่เขาสั่งคือต้องเต็มโต๊ะไปเสียหมด

“คุณไม่สั่งบ้างละ เล่นนั่งมองผมแบบนี้ผมเขินนะ หรือว่าคิดอะไรกับผมอยู่”

“ให้ตายเถอะ…ท่านรองจะไม่คิด ว่าฉันคิดอย่างอื่นบ้างเหรอค่ะ”

อัศวินยื่นเมนูไปให้ภัทราได้เลือก แต่หญิงสาวก็ปฏิเสธ เพราะสิ่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ