บทที่ 20 เลขาท่านรอง20

รุ่งเช้า

ภัทราแต่งตัวรอท่านรองตั้งแต่เช้า เพราะเขาบอกตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าจะมารับเธอ หญิงสาวเดินลงมารอท่านรองที่ด้านล่าง แต่ป่านนี้ก็ยังไม่เห็นแม้เงา ก็เขาบอกเองว่าเช้า พอดูเวลาแล้วเก้าโมง

ภัทรารู้สึกว่ามันนานเกินไป เธอหยิบมือถือออกมาแล้วกดไปที่เบอร์ของรองอัศวินทันที

ตืด ตืด

ไม่นานเกินรอ ปลายสายก็ก...