บทที่ 30 เลขาท่านรอง30

เธอกรอกสายตามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำไมชีวิตมันถึงวุ่นวายขนาดนี้ เบื่อเสียจริงชีวิตในเมืองหลวงอยากกลับบ้านที่ต่างจังหวัดใจแทบขาด แต่พอลดหน้าลงหันกลับมา หมายจะขึ้นห้อง ยังเหลืออีกหนึ่งที่ต้องจัดการ

อัศวินยืนยิ้ม พอใจในผลงานของตัวเองที่ได้ประกาศชัยชนะกับไอ้หน้าปลากระเบนชนเขื่อน ที่จริงเจมส์เขาไม่ใช่คนขี้เ...