บทที่ 33 เลขาท่านรอง33

“ท่านรอง!! คุณเลิกพูดได้ไหมเนี่ย ฉันก็ซื้อเผื่อคุณแล้วจะเอาอะไรอีก”

“เอา!! คุณต้องขอโทษผม” เสียงเข้ม

ภัทราจ้องมองหนาที่ตรึงเตรียด ทั้งน้ำเสียงและสีหน้ามันบ่งบอกว่าท่านรองเอาจริง เรื่องขอโทษเธอก็ขอไปแล้ว คำว่าเอา ไม่รู้ว่าอยากได้อะไร

“ฉันขอโทษคุณไปแล้วนะ”

“แค่ขอโทษมันไม่หายหรอก เป็นเด็กเป็นเล็กไม่เชื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ