บทที่ 48 บทที่ 48

            หญิงสาวควบขับจนเหงื่อโทรมกาย เหน็ดเหนื่อยแต่ตั้งใจ และพอร่างบางเริ่มอ่อนแรงลงมาก สะโพกสอบก็เป็นฝ่ายขยับสวนขึ้นอย่างแรงกว่าและเร็วกว่า ราฟาเอลมองหน้านวลชื้นเหงื่อที่แหงนเงยไปด้านหลัง เธอหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข มธุรสตอนนี้งดงามกว่าที่เคยเห็นมาตลอดเวลา เธอเหมือนภาพวาดอันวิจิตรตระการตางดงา...