บทที่ 40 40

วนิษาพยักหน้ารับ นี่ก็เป็นเหตุผลข้อหนึ่งที่เธออยากกลับก่อน เพราะไม่ชอบใจกับถ้อยคำของบรรดาผู้ชายพวกนั้นเท่าไร

มันอาจเป็นเรื่องปกติของพวกเขา แต่เธอไม่โอเคกับการเอ่ยแซวแบบทะลึ่งตึงตังโดยที่ไม่ได้มีความสนิทสนมกันขนาดนั้น

ออกมาด้านนอกกลับต้องเจอกับฝนที่โปรยปรายลงมา แต่ความโชคร้ายอีกต่อหนึ่งก็คือเจอปริน...