บทที่ 46 46

เจ้าของร่างบางนิ่งไปพักหนึ่ง กว่าสมองจะเคลื่อนที่กลับมาก็ได้แต่กลั้นยิ้มกับคำตอบนั้น ใครจะไปรู้ว่าชื่อเล่นของปรินทร์คือ ‘หมอก’ ที่ได้ยินมาก็เห็นเรียกกันว่าปรินทร์ทั้งนั้น

“ผมน้อยใจนะ คุณดูไม่สืบประวัติผมเลย”

วนิษาเหลือบมองคนตัวโตตัดพ้อแล้วส่ายหน้าพลางระบายยิ้ม ตอนนี้ปรินทร์เหมือนเจ้าหมาซามอยด์กำลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ