บทที่ 10 โจรหรือเปล่า

“อือ ไวน์เดินเองได้ค่ะ คุณป้ากลับไปก่อนก็ได้ เอิ้ก อือ หนูเดินไปได้ค่ะ ดูสิคะ ฮ่าๆ” นรินดพูดไปก็ทำท่าสะอึกเหมือนจะอ้วกออกมา จนกันติมามองแล้วส่านหน้าทันที

“แน่ใจเหรอลูก สภาพหนูตอนนี้ป้าว่าไม่ไหวนะลูก” กันติมาพูดไปอย่างเป็นห่วง เพราะเธอก็เอ็นดูหลานสาวคนนี้มาก

“ไหวคะ ดูสิคะ ไวน์ไม่ได้เมาเลย คุณป้ากลับเถอะค่ะ หนูขึ้นไปได้ สบายๆ ” นรินดาพูดไปก็เอามือไปกดลิฟต์แบบคลำหาจนกดปุ่มได้  

“เฮ้อ เอางั้นก็ได้จ้ะ แต่ต้องให้คนไปส่งนะปา้จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง หนูจ้ะ ช่วยพาหลานฉันขึ้นไปที่ห้องทีนะ เสร็จแล้วให้โทรมาบอกฉันด้วย” กันติกาหันไปบอกพนักงานผู้หญิงสองคนที่อยู่หน้าเค้าเตอร์ ก่อนจะส่งเงินให้เป็นการขอบคุณ ก่อนจะมองสองพนักงานเข้ามาช่วยประคองหลานสาวของเธอ

“ได้ค่ะ เชิญค่ะคุณ” พนักงานเอ่ยบอกไฮโซคนนี้ไป แล้วก็เข้าไปประคองผู้หญิงที่พักชั้นวีไอพีเอาไว้ทันที

จากนั้นก็พาเธอไปส่งที่หน้าห้อง แล้วเธอก็บอกให้พวกเธอกลับลงมาได้แล้ว เธอเห็นว่าไม่ได้มีปัญหาอะไร เดี๋ยวแฟนของเธอที่พึ่งเข้ามาเมื่อตอนเย็นก็คงจะดูแลกันเอาเอง พวกเธอทั้งสองคนจึงกลับลงไปชั้นล่างทันที แล้วโทรไปบอกไฮโซคนเมื่อกี้ว่าส่งเธอเรียบร้อยแล้ว

พอนรินดาเข้ามาในห้องได้ เธอก็ถอดรองเท้าทิ้งไว้ด้านหน้าห้อง แล้วก็เดินบ่นว่าร้อนมาตามทาง จนทนไม่ไหวถอดชุดราตรีที่ใส่ออกไปทันที

“อือ แม่ง ร้อนอะไรอย่างนี้เนี่ย” นรินดาพูดไปก็เอามือดึงปลดชุดราตรีของตัวเองออกอย่างรำคาญ แล้วก็เอาเท้าแตะมันทิ้งไป แล้วเธอก็เข้าไปเรื่อยๆแล้วก็เริ่มถอดชุดชั้นออกจนบลาที่เธอเอามือเสริมอึ๋มหลุดร่วงลงไป แล้วเธอก็ดึงชั้นในออกแล้วปาทิ้งไปแบบไม่ใยดีเช่นกัน

พอเดินมาถึงห้องโถงเธอก็เอามือดึงกางเกงชั้นในลงไปที่ข้อเท้าก่อนจะเตะออกไปไกลๆตัวเองจนมันลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้

“อือ ห้องอยู่ไหนวะเนี่ย” นรินดาที่กำลังเปลือยเปล่าพูดไป ก็เดินไปแบบเมาๆไปยังห้องของเธอแบบจำได้บ้าง ปกติเธอกลับมาจากเที่ยวถ้าเธอเมาเธอก็จะแก้ผ้ามันตรงนี้แหละ เวลาเข้าห้องไปแล้วมันจะได้นอนได้แบบสบายๆ

“เตียงจ๋า ไวน์มาแล้ว พรึบ” นรินดาพูดไปก็กระโจนลงไปบนเตียงทันที ก่อนจะนอนหลับแบบสบายๆ อยู่บนเตียงนุ่มๆของเธอ โดยไม่รู้ว่าตอนนี้มีหนุ่มกำลังนอนอยู่ที่ห้องตรงข้ามของเธอแล้ว

เช้าวันใหม่เริ่มขึ้น

ด้านนรินดาก็ตื่นมาในสภาพปวดหัวสุดๆ แล้วเธอก็ลุกขึ้นมาแบบมึนๆเพราะยังรู้สึกแฮ้งค์กับการดื่มมาเมื่อคืน พอก้มมองตัวเองที่นอนเปลือยเปล่าก็รู้ทันที่ว่าเธอคงเมาหนักมาก เพราะทุกครั้งที่เมาหนักๆเธอก็มักจะนอนถอดเสื้อผ้าแบบนี้ทุกครั้งไป เธอจึงลุกจากเตียงไปหยิบชุดนอนเบาบางสีดำมาใส่ แล้วมันก็แทบจะไม่ได้ปกปิดอะไรมาก เพราะมันเป็นชุดนอนเซ็กซี่ที่เธอชอบใส่นอนเท่านั้น แถมมันยังสั้นจนเห็นแก้มก้นของเธอด้วยซ้ำ

“อื้อ เมื่อยจริงๆเลย” นรินดายกมือขึ้นยืดเส้นยืดเส้นสายแล้วอ้าปากครางแบบง่วงนอน ก่อนจะมองนาฬิกาที่ตอนนี้ก็ปาเข้าไปเกือบจะสิบโมงแล้ว

“ในตู้เย็นจะมีอะไรกินบ้างไหมเนี่ย” นรินดาพูดออกมาก็คิดไปว่าเธอซื้อของใส่ตู้เย็นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ก่อนจะสลัดความคิดทิ้งไปแล้วเดินออกไปด้านนอก

ด้านปากรณ์ก็ตื่นมาแบบสดชื่นสุดๆหลังนอนหลับเป็นตายไปเมื่อคืน เขาก็ลุกไปอาบน้ำทันที แต่พอจะหาเสื้อผ้าในตู้มาใส่ก็ไม่มีชุดที่มันใส่สบายๆเลย เขาจึงออกมาเอากระเป๋าที่เขาทิ้งไว้ด้านนอกเมื่อคืนโดยที่ยังใส่เพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบไว้

“เห้ย อะไรวะเนี่ย” ปากรณ์สถบทออกมาแบบอึ้งๆ เพราะมันมีรองเท้าส้นสูงและชุดราตรีแล้วก็ชุดชั้นในของผู้หญิงหล่นตามพื้นไปทั่ว แล้วที่ต้องอึ้งกว่านั้นก็คือกางเกงชั้นในสีดำตัวเล็กๆนี่มันมาพาดอยู่ที่กระเป๋าเดินทางของเขาได้ยังไง อย่าบอกนะว่าไอ้ผู้ชายสองแสบของเขาคนใดคนหนึ่งแอบเอาสาวๆมานอนตอนที่เขาไม่อยู่

“อะไรวะเนี่ย” ปากรณ์ถอนหายใจออกมาแรงๆแบบปลงๆ เพราะเขาต้องหยิบกางเกงชั้นในตัวนี้ออกไป เพื่อที่เขาจะได้เอาเสื้อผ้าของเขาที่อยู่ในกระเป๋าออกมา เขาจึงเอามือหยิบกางเกงชั้นในนั้นขึ้นมา แล้วอยู่ๆที่ก็มีเสียงกรี๊ดดังขึ้นมาจนเขาตกใจกำกางเกงชั้นในแน่น

“กรี๊ด อ้าย” นรินดาร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อออกห้องมาแล้วเจอผู้ชายยืนถือกางเกงชั้นในของเธออยู่ที่หน้าห้องฝั่งตรงข้ามนั้น

“เห้ย มันไม่ใช่แบบที่คุณคิดนะ เห้ย คุณช่วยใส่ชุดให้มันเรียบร้อยก่อนได้ไหม อันนั้นมันโผล่โชว์ผมอยู่น่ะ” ปากรณ์พูดไปแบบตกใจไม่แพ้กัน เมื่อเห็นผู้หญิงผมเพร่ารุงรัง หน้าตาเลอะเครื่องสำอางจนเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน ก่อนจะปากางเกงชั้นในนั้นทิ้งไปแบบรนๆ เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจจะจับมันจริงๆ เขาก็มองไปที่หญิงสาวที่เขาคิดว่าพี่ชายของเขาพามาด้วยสายตาอึ้งคูณสองไปอีก

เมื่อเธอเล่นกระโดดแล้วร้องออกมาเสียงดัง โดยไม่รู้เลยว่าเธอกำลังจะโชว์จิมิด้านล่างให้เขาเห็นแบบไม่รู้ตัว เพราะชุดนอนที่เธอใส่มันสั้นมาก ยิ่งเธอร้องแล้วกระโดดแบบนั้นมันก็ยังเด้งขึ้นไปสูง จนด้านล่างมันโชว์ให้เขาเห็นจิมิน้อยๆของเธอเข้าให้แบบไม่ตั้งใจ จนเขาต้องเบือนหน้าหลบไม่มองเธอ

“อ้าย ไอ้บ้า อย่ามามองฉันนะ ออกไปจากห้องฉันเลยนะ ไป” นรินดาร้องแบบตกใจแล้วก็เขินอาย เพราะเธอไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน เธอจึงรีบคว้าเอาผ้าที่พับวางไว้แถวด้านหน้าห้องของเธอที่อยู่ด้านหลังของเธอตอนนี้ทันที

“โอ้ แม่คุณเอ้ย ไม่ให้มองได้ยังไง ทั้งหน้าทั้งหลังโผล่มาขนาดนี้” ปากรณ์พูดในใจไปแบบอดไม่ได้ เมื่อเธอหันหลังปุ๊ปแก้มก้นขาวๆก็โชว์หราให้เขาเห็นทันที

ให้ตายเถอะ เกิดมาพึ่งจะเคยเจอผู้หญิงโก๊ะๆแบบนี้ เป็นน้องเป็นนุ่งจะจับตีก้นให้เข็ด ทำอะไรไม่รู้จักระวังเอาซะเลย หุ่นก็ใช่ว่าจะไม่ยั่วอารมณ์ผู้ชาย ไม่รู้ว่าพี่ชายเขาไปเอาเด็กนี่มาจากไหน ปากรณ์คิดไปเพราะคิดว่าเธอคือผู้หญิงที่พี่ชายเขาหิ้วมา แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกคุ้นๆหน้าของเธอนักนะ ถ้าหน้าเธอไม่เปื้อนเครื่องสำอางก็คงได้เห็นหน้าจริงๆไปแล้ว

“หน้าตาก็ดี ไม่น่าหน้าด้านเลยนะคุณ ได้ ไม่ไปใช่ไหมไอ้โรคจิต งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน แซ่ แซ่” นรินดาเอาผ้ามาคลุมตัวเองแล้วเธอก็กัดฟันทำหน้าโหดไป พร้อมกับเอามือกดเครื่องช็อตไฟฟ้าขู่เขา แล้วเธอก็เดินเข้าไปหาเขาแบบไม่กลัว

“เฮ้ ไม่เล่นนะคุณ เรามาคุยกันดีๆก่อน คุณมากับพี่ชายผมใช่ไหม ผมว่ามันต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ เห้ยคุณ บอกว่าอย่าเข้ามาไง พรึบ เห้ย” ปากรณ์พูดไปก็เดินถอยไปจนชิดขอบโซฟา แล้วเขาก็พยายามมองหาทางหนี แต่ผู้หญิงคนนี้ก็เข้ามาจะเอาเครื่องช็อตไฟฟ้าช็อตเขาให้ได้ เขาจึงเข้าไปแย่งมันจากมือเธอ แล้วผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่เขาเอาคลุมตัวไว้ก็หลุดลงจนได้

“ไม่ต้องมาเนียนเลย ปล่อยนะ อื้อ ปล่อยสิ อ้าย กรี๊ด ไอ้ลามก”นรินดาพยายามแข็งมือขัดขืนไป ก่อนจะร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อเธอก้มไปเจอปลาช่อนตัวใหญ่ของเขาเต็มๆตา เธอจึงรีบผละเขาออกไปทันที เพราะตอนนี้ไอ้ผู้ชายคนนี้มันโป๊ต่อหน้าเธอแบบไม่มีอะไรมาปิดบังเลย ให้ตายสิ นี่มันวันบ้าบออะไรของเธอเนี่ย ซวยจริงๆเลย

“เห้ย” ปากรณ์เห็นสายตาที่เธอมองต่ำลงไปก็ก้มดูก็เห็นว่าเขาเองก็กำลังยืนเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอ เขาก็รีบก้มไปเก็บผ้าเช็ดตัวมาพันเอวไว้ดังเดิมแบบเกร็งๆ เพราะตั้งแต่โตมาก็มีผู้หญิงคนนี้แหละที่ได้เห็นน้องชายของเขาเป็นคนแรก แม่ง รู้ถึงไหนได้อายถึงนั่น

นรินดาที่อึ้งอยู่ก็พูดไม่ออกก็กลืนน้ำลายลงคอทันที เพราะเจ้านั่นมันใหญ่แล้วก็ดูน่ากลัวจริงๆ มันชี้โด่ใส่หน้าเธอเลยนะนั่น นรินดาคิดไปก็ใช้สายตามองดูความล่ำสันของหนุ่มหล่ออย่างอึ้งๆ แล้วคิดในใจแบบมโนว่า ซิกแพคเป็นก้อนๆเลยแม่เจ้า หัวนมก็ชมพูไปอีก หน้าก็หล่อ หุ่นก็ดี นรินดาคิดไปก็พูดในใจทันที โอ๊ย อีไวน์จะเป็นลม 

“นี่คุณเลือดกำเดาคุณไหลแล้ว เช็ดหน่อย” ปากรณ์พูดบอกไปก็รู้สึกอาย เพราะเธอเล่นมองเขาจนเลือดกำเดาไหลออกมาเลยงั้นเหรอ เขาไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว

“อ่อ แล้วนี่คุณเข้าห้องฉันมาได้ยังไง ตอบมาสิ ไม่งั้นรอบนี้ฉันช๊อตคุณจริงๆนะ” นรินดาได้ยินเขาบอกแบบนั้นก็รีบเอามือเช็ดทันที ก่อนจะเอ่ยถามเขาไปแบบตรงๆด้วยเสียงอ่อนลง แล้วพยายามไม่คิดถึงไอ้นั่นของเขาที่มันยังคงวนเวียนฉายภาพซ้ำๆในหัวของเธอ เธอจะลามกไม่ได้ มันไม่ใช่เวลาเลย เขาเป็นใครก็ไม่รู้ แต่เธอมั่นใจว่าหน้าตาหล่อแบบนี้ก็ไม่ใช่โจรแน่ๆ