บทที่ 76 คิดถึง

ด้านปากรณ์พอได้ตารางเวรมาก็รีบออกมาหานรินดาแต่ก็ไม่เจอเธอแล้วเขาก็เลยมายืนรอนรินดาที่รถ แล้วจะไลน์ไปหาเธอว่าเธออยู่ที่ไหน ก่อนจะเห็นเธอเดินเข้ามาแล้วยิ้มหน้าบานพร้อมกับกางมือจะมากอดเขาแต่ไกล

“พี่ปาร์คขา คิดถึงจังเลย พรึบ ” นรินดาอ้ามือวิ่งเข้าไปกระโดดกอดปากรณ์แบบอ้อนอย่างน่ารัก จนปากรณ์รีบรับตัวเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ