บทที่ 102 เรื่องของเรา

“คุณจุลแน่ใจนะคะว่าไม่ใช่พ่อ..”

“ไม่ใช่ล้านเปอร์เซ็นครับ น่านรู้มั้ยว่าตั้งแต่คืนนั้นผมไม่เคยมีใครมาทับรอยน่านเลยนะครับ” นวพรรษพูดเบาๆมองหน้าแม่ของลูกยิ้มเมื่อใบหน้าหวานแดงเรื่อ

“มะ ไม่เกี่ยวกับน่านสักหน่อยค่ะ”

“เกี่ยวเต็มๆเลยครับ เพราะน่านทำให้ผมคิดถึงอยู่ตลอดเวลาเมื่อน่านปฏิเสธไม่ให้ผมรับผิดชอบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ