บทที่ 119 ขอชิม

“ผมอยากชิมได้มั้ยครับน่าน” นวพรรษถามเบาๆพร้อมกับตวัดปลายลิ้นเลียริมฝีปากจ้องลูกสาวที่ดูดดื่มนมจากเต้าของแม่ด้วยความอร่อย

“ไม่ได้ค่ะ ของลูก” วีรินทร์ตอบเสียงดังใบหน้าหวานแดงซ่าน คนบ้านี่หน้าด้านจริงๆมาขอกินนมเธอใครเขาจะให้กินล่ะ

“น่านะครับน่าน ให้ผมชิมนิดหนึ่งก็ไม่ได้เหรอครับ” คนอยากรู้รสชาติก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ