บทที่ 122 ไม่ห่างกาย

“น้องน้ำฟ้า น้องน้ำปิง แฮ่กกๆๆ..” นวพรวิ่งมาถึงก็เรียกหลานสาวทั้งสองหายใจหอบแฮ่กๆ

“โอ้ยเหนื่อยจัง ลุงเจ็ทขอกำลังใจหน่อยสิครับหลานรัก” พรรษชลวิ่งมาถึงทีหลังน้องสาวแล้วกอดไหล่น้องสาวไว้ยื่นหน้าไปหอมแก้มของหลานสาวทั้งสองก่อน

“พี่เจ็ทยี้เหม็นเต่าปล่อยนะ” นวพรว่าพี่ชายที่กอดคอเธอไว้แล้วหอมแก้มหลานส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ