บทที่ 163 ห่างเหิน

“ไอ้เพื่อนบ้า” จิรายุสตบหลังเพื่อเบาๆแต่หนักมือไปหน่อย

“อุ้บบ..ไอ้บ้าเจ็บนะ”

นวพรหันไปมองสองหนุ่มแล้วยกยิ้มทำให้จิรายุสกลอกตาไปมาช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงเลยคู่นี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยก่อนจะเดินเข้าไปในร้านอาหารแล้วรับประทานอาหารกลางวันร่วมกันและเขายังพูดคุยกับน้องเดียวราวกับเป็นเด็กวัยเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ