บทที่ 68 อิจฉาลูก

“เหนื่อยมั้ยครับน่าน” นวพรรษถามแม่ของลูกที่มองลูกสาวทั้งสองนอนบนเตียงอย่างเอ็นดู

“ไม่เหนื่อยค่ะ”

“ขอบคุณมากนะครับที่อดทนเพื่อลูกของเรา” ชายหนุ่มลุกไปนั่งบนเตียงอีกฝั่งดูลูกสาวทั้งสองที่นอนดิ้นดุ้กดิ้กไปมาทั้งที่อยู่ในห่อผ้าขนหนูไม่งอแงแล้วมองสบตาแม่ของลูก

วีรินทร์เผลอมองสบตากับพ่อของลูกในระยะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ