บทที่ 13  เช็กของ (1)

“รู้สึกไวดีนี่...เปียกแล้ว” คำพูดทะลึ่งแววตาสัปดนของเมฆินทร์ทำให้ของขวัญอยากร้องไห้ออกมา แต่เธอต้องเก็บทุกอย่างเอาไว้ นิ้วกลางเรียวยาวปาดลากไปตามร่องหลืบเร้นลับที่ไม่เคยมีใครย่างกรายเข้ามา เขากรีดนิ้วเบา ๆ จากล่างขึ้นบนพาความเปียกลื่นจากกลีบดอกไม้มาสะกิดเขี่ยที่จุดกระสัน เขาทำเช่นนี้เพียงไม่นานข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ