บทที่ 36 ชุดดำเป็นเหตุ (2)

“เจ็บเหรอ...ก็ดีจะได้จำ” เมฆินทร์กดเสียงต่ำเต็มไปด้วยความเกรี้ยวโกรธ มือหนาที่กำข้อมือเธอแน่นราวถูกคีมเหล็ก ฉุดกระชากลากเธอมาตามแรงโทสะที่เขามีจนมาถึงห้องนอนที่ชั้นสอง

“โอ๊ย”

เมฆินทร์เหวี่ยงเธอลงไปที่เตียง แววตาของเขาไม่ต่างจากสัตว์ร้ายที่น่ากลัว กระโปรงที่แหวกสูงเปิดร่นจนเห็นเรียวขาขาวที่มักเป็นส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ