บทที่ 46 ใจดี (1)

หลังมื้ออาหารเมฆินทร์พาเธอเดินดูโดยรอบห้างสรรพสินค้า ผู้คนไม่ได้พลุกพล่านเหมือนห้างใจกลางเมือง ทั้งตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่คนจะเข้ามาใช้บริการสักเท่าไร เมฆินทร์มองตามสายตาของหญิงสาวที่หยุดยืนมองราวกับเด็กได้เห็นของเล่นใหม่

“เสื้อเหรอ เอาสิฉันซื้อให้”

“เปล่าค่ะ แค่มองว่าปกติเขาไม่ค่อยทำเสื้อสีนี้กัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ