บทที่ 60 อวัศยา (2)

“ทำไม ฉันกลับบ้านมันน่าประหลาดมากรึไง”

“มากค่ะ” เมษิณีเดินลงมาจากบันได จะไม่ให้แตกตื่นได้อย่างไร ก็พี่ชายเธอไม่กลับบ้านมาตั้งกี่เดือน

“นี่ถือว่ายังโชคดีนะคะ ที่พระภูมิท่านจำได้เลยปล่อยให้เข้ามา”

“เฮียเป็นคนไม่ใช่ผีนะน้องเมย์”

เมษิณีพยักหน้าให้แม่บ้านไปทำหน้าที่ของตนเอง แถวเรียงรายก็พลันแยกย้ายกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ