บทที่ 11 ทำไมคนที่ตายถึงไม่เป็นเธอ!
11 ทำไมคนที่ตายถึงไม่เป็นเธอ!
@โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง
“ตอนนี้อาการของคุณแคทเทอรีนยังทรงตัว จากที่หมอลองประเมิณดู เธอคงไม่มีโอกาสกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้วครับ เพราะสมองของเธอได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก”
“งั้นก็แสดงว่าเคทไม่มีโอกาสฟื้นขึ้นมาอีกแล้วใช่ไหมครับ” ราฟาเอลกลืนก้อนสะอึก เอื้อมมือไปลูบศีรษะเพื่อนสนิทด้วยความจุกหน่วงหัวใจ
เป็นเพราะไอ้อิทธิกรคนเดียวที่ทำให้แคทเทอรีนต้องตกอยู่ในสภาพนี้ เขาสัญญาว่าจะลากตัวมันมาลงนรกให้ได้
“ครับ” คุณหมอตอบเสียงเบาหวิว “จากประวัติการรักษา คุณแคทเทอรีนเคยแท้งลูกมาแล้วสามครั้ง มีประวัติถูกทำร้ายร่างกายห้าครั้ง”
“แล้วเอาผิดคนร้ายไม่ได้เลยหรอครับ”
“…” คุณหมอถอนหายใจยาวพรืด ตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ “ไม่มีใครกล้ายุ่งเท่าไหร่ เรารู้ตัวคนทำ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี”
กร๊อดด!!
มือใหญ่ของราฟาเอลกำหมัดแน่น ดวงตาแข็งกร้าวเหมือนมีกองไฟกำลังแผดเผาอยู่ข้างใน
ต้องเสียทั้งคนรักและเพื่อนสนิทไปในวันเดียวกัน
เขายอมให้ทุกคนตราหน้าว่าเป็นคนเลว คนชั่ว ขอแค่ได้แก้แค้นให้เวนิตากับแคทเทอรีน
“คุณหมอครับ ช่วยเขียนใบส่งตัวให้แคทเทอรีนหน่อยนะครับ ผมจะส่งเธอไปรักษาต่อที่อเมริกา”
ราฟาเอลขับรถกลับเข้ามาที่บ้านพักตากอากาศในช่วงค่ำ เขานั่งสงบอารมณ์อยู่ในรถเพราะถ้าลงไปตอนนี้อิณราได้ตายคามือแน่ๆ
ทุกหน่วยยุติการหาร่างของเวนิตาเพราะตอนนี้ร่างน่าจะลอยไปไกลจนหาไม่เจอแล้ว
“ฉันเกียดเธออิณรา!”
ราฟาเอลพกความเคียดแค้นอัดแน่นอยู่เต็มหัวใจตรงไปยังห้องของอิณรา เสียงประตูถูกเปิดออกอย่างแรงส่งผลให้คนที่ยังนอนซมสะลึมสะลือเพราะพิษไข้ตื่นขึ้น แต่ยังไม่ทันได้ตั้งสติ ร่างของเธอก็ถูกกระชากขึ้นมา
“โอ้ยย!!”
“บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าไอ้อิทธิกรมันไปมุดหัวอยู่ไหน!”
“ฉะ…ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ โอ้ยย!” ยิ่งปฏิเสธ มือบีบแข็งปานคีมเหล็กก็บีบหัวไหล่มนของเธออย่างแรงจนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด
“ฉันอยากฆ่าเธอ อยากฆ่าไอ้อิทธิกรให้ตายคามือ ทำไมพวกเธอสองคนถึงต้องพรากคนที่รักฉันไป ห้ะ!!”
“ฉันขอโทษ ฮื้อๆๆ”
“คำขอโทษของเธอมันเอาชีวิตคนรักของฉันกลับคืนมาได้ไหม!” เขาผลักร่างของเธออย่างแรงจนแผ่นหลังชนกับหัวเตียง แต่นั่นก็ยังไม่สมกับความแค้นที่กำลังสุมอยู่ในอก “ฉันเกลียดเธออิณา เธอพรากความสุขไปจากฉัน พรากทุกอย่างไปจากฉัน!!”
อิณาร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความหวาดกลัวเพราะชายหนุ่มกำลังเสียสติ เธอยกมือกอดตัวเองแล้วนั่งร้องไห้อย่างอดสู
แต่เขาเองก็พรากความสุข...พรากสิ่งล้ำค่าไปจากเธอเหมือนกัน
“ฉันกำลังจะมีลูก ฉันกำลังจะมีครอบครัวที่แสนอบอุ่น ทำไมเธอถึงพรากพวกเขาไปจากฉัน ทำไมคนที่ตายถึงไม่เป็นเธอ!”
“ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะขอเป็นคนตายแทนพวกเขา ฮึก!
“ชีวิตเธอมันเทียบกับคนรักของฉันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ต่อให้เธอตาย ก็ชดใช้ไม่หมดหรอก” มือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ปลายคางอีกรอบแล้วกระชากใบหน้าของเธอให้หันกลับมาเผชิญหน้า “ถ้าเธออยากตายมาก งั้นก็ตายวันนี้เลย!”
มือหยาบสะบัดหน้างามทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะสิ่งเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างวางอยู่บนหัวเตียง เอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดูปรากฏว่าเป็นยาจากโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่เวนิตาเคยไปรักษาตัวบ่อยๆ
“ใครเข้ามาที่นี่” ชายหนุ่มเค้นถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก บาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ
“…” อิณรานั่งสั่น ไม่กล้าตอบ
“ฉันถามว่าใครเข้ามาที่นี่!!”
พร๊วดด!!
ป้าน้อยที่ยืนฟังอยู่หน้าห้องทนไม่ไหว เปิดประตูพร๊วดเข้ามาเผชิญหน้ากับเจ้านาย
“ป้าเองค่ะ อย่าไปโทษคุณอินเลยนะคะ”
“ใครอนุญาตให้คนนอกเข้ามา!” เขากำยาพวกนั้นจนแหลกละเอียดคามือแล้วปาใส่หน้าอิณรา ทำให้ป้าน้อยหมดความอดทนทันที รีบวิ่งเข้ามาสวมกอดร่างสั่นระริกที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความสงสาร อิณรากลัวจนเสียขวัญไปแล้ว
“วันนี้คุณอินป่วยหนัก ชีพจรเต้นอ่อนมาก ป้ากลัวว่าเธอจะตายเลยโทรเรียกคุณหมอมา”
“ผมบอกแล้วใช่ไหม ว่าถ้าเธอจะตายก็ปล่อยให้ตายไปเลย ยิ่งตายเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี!”
“ป้าไม่ใช่คนใจหยาบเหมือนคุณนะคะ ที่พอจะทนมองคนอื่นตายไปต่อหน้าต่อตา รู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณกำลังทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งอย่างแสนสาหัส ลูกผู้ชายเขาไม่ทำกันแบบนี้นะคะ”
“แล้วสิ่งที่เธอทำกับคนรักของผมล่ะครับ มีใครเรียกร้องความยุติธรรมให้เมียกับลูกของผมบ้าง”
“แต่มันเป็นอุบัติเหตุ หนูอินก็คงไม่ได้ตั้งใจทำให้มันเกิดเหมือนกัน”
“แต่ถ้าเธอจอดรถลงมาดูสักนิดแล้วรีบโทรแจ้ง บางทีเวนิตาอาจจะยังมีชีวิตอยู่ก็ได้ เพราะพวกมันไม่เกรงกลัวกฎหมายไงครับ เลยทำอะไรกับใครก็ได้ ในเมื่อพวกมันทำให้ชีวิตผมพัง ผมก็จะทำให้พวกมันตกนรกทั้งเป็น!”
พรึ้บ!!
มือใหญ่กระชากร่างของคนที่ยังป่วยขึ้นจากเตียง แล้วลากเธอออกไปจากห้อง แต่รอบนี้ป้าน้อยไม่ยอม นางรีบวิ่งมาขวางแล้วนั่งยกมือไหว้ให้ราฟาเอลยอมไว้ชีวิตอิณรา
“ถือว่าป้าขอร้องนะคะ ตอนนี้หนูอินยังป่วยอยู่ เห็นใจเธอบางนะคะ”
“ทำไมผมต้องเห็นใจ ทีแฟนผมกับเคทพวกมันยังไม่เห็นใจเลย”
“หนูอินผิดก็จริง แต่สิ่งที่คุณทำก็ผิดเหมือนกัน คุณข่มขืนเธอ ทำร้ายเธอเหมือนไม่ใช่คน ถ้าแฟนของคุณยังอยู่ เธอคงจะเสียใจแย่ที่คุณทำแบบนี้”
สิ่งเดียวที่จะทำให้ราฟาเอลยอมปล่อยนั่นก็คือยกเวนิตามาอ้าง และมันก็ได้ผลจริงๆ เขายอมปล่อยร่างของอิณราแต่ก็ไม่วายผลักเธอลงบนพื้นอย่างแรง
วูบหนึ่งเหมือนเขารู้สึกผิดที่นอกใจเวนิตาด้วยการมีสัมพันธ์กับอิณรา ถึงจะเป็นการแก้แค้นก็ตาม
อิณราร้องไห้สะอื้นอย่างหนักแล้วคลานเข้าไปสวมกอดป้าน้อย นางถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความสงสาร ราวกับเธอเป็นลูกแท้ๆในไส้
“ครั้งนี้ถือว่ารอดตัวไป แต่ถ้ามีครั้งหน้าเธอไม่รอดแน่อิณรา!” เขาพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเหี้ยมโหดแล้วปิดประประตูใส่หน้าอย่างแรง
เมื่อร่างสูงออกไปจากห้อง อิณราก็ปล่อยโฮออกมาทันที
“ฮึก…ฮื้อๆๆ ทำไมชีวิตหนูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย หนูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว หนูอยากตาย ฮรื้ออ…ฮรื้ออ!!”
“ใจเย็นๆนะคะคุณหนู สงสัยวันนี้เขาอารมณ์ไม่ดี แต่ป้าเชื่อว่าเขาไม่มีทางฆ่าหนูหรอก”
“แต่เขาก็ฆ่าหนูให้ตายทั้งเป็นไปแล้ว” หญิงสาวยกมือปาดน้ำตาที่ไหลลงมาไม่ขาดสาย ก่อนที่ป้าน้อยจะพยุงร่างของเธอขึ้นแล้วพาไปที่เตียงนอน
“ไม่รู้ว่าวันหน้าหนูจะเจอไรอีกบ้าง แต่ป้าช่วยได้เท่านี้จริงๆ” นางค่อยๆเคลื่อนผ้าห่มคลุมร่างเล็ก แล้วเอื้อมมือไปลูบศีรษะด้วยความสงสาร “นอนพักผ่อนเถอะ วันนี้เขาคงไม่เข้ามาอีกแล้วแหละ”
“ฮึก! หนูขอบคุณคุณป้ามากๆนะคะ ขอบคุณที่ช่วยหนู”
“ป้าเห็นว่าหนูเป็นคนดีหรอกเลยอยากช่วย ป้าเชื่อว่าสักวันกรรมจะตามทันเขาเอง”
“ค่ะ หนูเองก็รอวันนั้นเหมือนกัน วันที่เขาต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป!”
มือเล็กกำเข้าหากันแน่น ดวงตาแดงก่ำเคลือบไปด้วยหยาดน้ำตาฉายแววชัดถึงความเกลียดชังเข้ากระดูกดำ สักวันเขาจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป!
--------------
