บทที่ 53 ความจริง

ส่วนองค์ชายใหญ่ผู้นั้นเขาจำไม่ได้ว่าเคยพบที่ไหน

จิ่นฉินรับหน้าอีกตามเคย ยากที่จะเข้าถึงตัวโดยง่าย

“องค์ชายห้ารีบร้อนธุระด่วนอันใด” เหมือนจะอ่านใจเขาได้ปรุโปร่ง

“องค์ชายใหญ่รั้งอยู่ที่ตำหนักบูรพาหรือไม่” ไม่อ้อมค้อมแต่อย่างใดก็ในเมื่อสิ่งที่เขาพยายามทำคือการปกป้องมิใช่ทำลาย

“เชิญองค์ชายใหญ่ที่เรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ