บทที่ 55 ลอย

บนเก้าอี้ เลือกอาภรณ์ชุดใหม่ที่พาดไว้บนราวมาถือไว้ปลดเปลื้องชุดคลุมกันหนาวออกช้าๆ อย่างจะหยุดเวลาไว้แค่นั้นจิวซินหลับตานิ่งชงไฉ่จุมพิตเปลือกตาแผ่วเบา

“ลืมตาขึ้นมาสิจิวซิน แล้วเจ้าจะรู้ว่าข้าชงไฉ่อ่อนโยนต่อเจ้าแค่ไหน” จิวซินลืมตาช้าๆ ร่างบางขาวสร่างชงไฉ่เผลอกลืนน้ำลายลงคอ สวมอาภรณ์ชุดใหม่ให้อย่างเบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ