บทที่ 58 ไม่เดียวดาย

“ไม่เคยปฏิเสธแล้วอย่างไรเล่ายังไม่สายเกินไปที่ข้าจะบอกเสด็จพ่อว่าข้ามีชายที่หมายปองอยู่แล้ว” สาวใช้ส่ายหน้า อิดหนาระอาใจ

“แต่ องค์หญิงรู้ได้อย่างไรว่าบุรุษผู้นั้นใจตรงกับองค์หญิง”

“หากไม่มีใจไฉนเลยจะร่วมกินดื่มท่องเที่ยวกับข้าจนคุ้นเคย” ดวงตาพราวระยับด้วยความรุ้สึกที่ไม่อาจระงับได้

“องค์หญิงโปรดไ...